Miesięczna suma opadu atmosferycznego w lipcu wyniosła od 20,5 mm w województwie małopolskim do 193,9 mm w województwie warmińsko-mazurskim. Najniższe sumy opadu, poniżej 30 mm, zarejestrowano lokalnie we wschodniej części województwa dolnośląskiego, na zachodzie województwa lubuskiego oraz na północy województwa małopolskiego.

Najwyższe sumy opadu, przekraczające 100 mm, odnotowano na północy Polski, a także lokalnie we wschodniej części województw lubelskiego i wielkopolskiego, na południu województwa mazowieckiego oraz na zachodzie województwa lubuskiego.

Lipiec był pierwszym miesiącem w 2026 roku, w którym na znacznej części Polski centralnej, północnej i wschodniej miesięczne sumy opadów osiągnęły lub przekroczyły normę wieloletnią (1991–2020). Opady miały jednak głównie charakter burzowy i były bardzo nierównomiernie rozłożone. Miejscami utrudniały prowadzenie żniw, jednocześnie przyczyniając się do częściowego ograniczenia deficytu wody w glebie. W warunkach utrzymującej się suszy każda kropla opadu ma istotne znaczenie dla poprawy warunków wilgotnościowych i odbudowy zasobów wodnych w glebie.

Odmienna sytuacja utrzymywała się w południowej Polsce, obejmującej obszary źródłowe głównych rzek. Na wielu stacjach miesięczna suma opadów nadal była niższa od normy, stanowiła jedynie 60–70% normy wieloletniej.